كه در علم غذاشناسى امروز فوق العاده روى آن تكيه مىشود . گاه كلمه « قضب » به معنى قطع كردن و چيدن ، و واژه « قضيب » به معنى شاخه درخت آمده ، و « سيف قاضب » به معنى شمشير قاطع است . از ابن عباس نقل شده كه منظور از « قضب » در اينجا « رطب » است كه آن را از درخت مىچينند ، ولى اين تفسير بسيار بعيد به نظر مىرسد ، چرا كه در آيه بعد اشاره جداگانه به مساله « رطب » شده است . بعضى نيز احتمال داده‌اند كه « قضب » به معنى ميوه‌هاى بوته اى باشد ( مانند خيار و هندوانه و مانند آنها ) و يا ريشه‌هاى گياهى ( مانند هويج و پياز و كلم ) . ولى بعيد نيست كه « قضب » در اينجا معنى گسترده اى داشته باشد كه هم سبزيهاى خوردنى را شامل شود ، و هم ميوه‌هاى بوته اى و هم ريشه‌هاى غذايى را . سپس مىافزايد : « و زيتون و نخل فراوان » * ( ( وَزَيْتُوناً وَنَخْلًا ) ) * . تكيه روى اين دو ميوه نيز دليلش روشن است چرا كه امروز ثابت شده كه هم « زيتون » و هم « خرما » از مهمترين مواد غذايى نيروبخش و مفيد و سلامت آفرين است . و در مرحله بعد مىافزايد : « و باغهايى پر درخت ( با انواع ميوه‌هاى رنگارنگ ) » * ( ( وَحَدائِقَ غُلْباً ) ) * . « حدائق » جمع « حديقة » به معنى باغى است كه اطراف آن ديوار و محفوظ باشد ، و در اصل به معنى قطعه زمينى است كه داراى آب است ، اين واژه از « حدقه » چشم گرفته شده كه دائما آب در آن جارى است . و از آنجا كه اين گونه باغها معمولا باغهاى ميوه است مىتواند اشاره اى به